Benieuwd naar andere verhalen? Maak opnieuw je keuze
Naar het overzicht

Annemiek

‘Als niemand het wat lijkt te schelen, dan boeit het mij ook niet. Wist ik veel dat ik het helemaal mis had. De jongen waar ik stapelgek op was gebruikte me alleen maar. En mijn moeder? Ik zie nu pas hoe ze haar best doet.

Ze heeft alleen zelf ook genoeg aan haar hoofd, met die depressie en zo. Maar ze ís er voor me, ook al woon ik nu eventjes bij mijn oma. Het gaat nu veel beter met mij en met mijn moeder. Daarom ben ik zo blij met de hulp van Oosterwijs en Oosterpoort.’

De moeder van Annemiek

‘Wat kun je nog als je alles geprobeerd hebt? Praten, zwijgen … niets leek te helpen bij Annemiek. Ik kwam gewoon niet meer bij haar binnen en eerlijk gezegd kon ik zelf ook niet meer. Via Oosterpoort en Oosterwijs krijgen wij de hulp die we nodig hebben. Nu woont Annemiek voor een tijdje bij mijn moeder en heeft ze de ruimte om haar eigen dingen te ontdekken. Het geeft mij ook de rust om zelf in therapie te gaan. Als moeder voelt dat in het begin als enorm falen. Maar nu weet ik beter: ik werk hard om weer een goede moeder voor haar te kunnen zijn.’

Onze contactpersoon

‘Annemiek gedroeg zich op school en thuis opstandig en kreeg foute vrienden om haar heen. Haar onzekerheid en thuissituatie maakten haar daarnaast een gemakkelijke prooi voor een loverboy. Samen met Annemiek hebben we daarom besloten om tijdens schooltijd te werken aan haar gedrag en weerbaarheid. Ook is er gezinsbegeleiding gestart en Annemieks moeder gaat naar de psychotherapeut van de GGZ. En omdat Annemiek nu tijdelijk bij haar oma woont, hebben we met alle betrokkenen de tijdelijke pleegzorg geregeld. Het ging niet altijd zonder slag of stoot. Maar Annemiek heeft een hele omslag gemaakt: ze komt er wel!’

Het complete verhaal

Annemiek weet niet wat ze wil. Ze wil in ieder geval níet naar school. Ze heeft moeite bij te benen en voelt zich dom. Steeds vaker spijbelt ze en zo komt ze in contact met haar eerste vriendje, een loverboy. Hij zet haar onder druk om dingen te doen die ze eigenlijk niet wil. Helaas gaat het thuis ook niet goed met het meisje. Annemieks moeder is al jaren zwaar depressief en kan haar puberende dochter niet de aandacht en zorg geven die zij zo hard nodig heeft.

Annemieks mentor van school trekt aan de bel. Hij neemt het initiatief voor een eerste gesprek met alle betrokkenen, een jeugdprofessional van Oosterpoort en Oosterwijs en ook  Annemieks oma. Bovendien sluit bij een later gesprek Annemiek zelf aan. Langzaam komt Annemiek sterker in haar schoenen te staan.

Onder onze begeleiding gaat ze tijdelijk bij haar oma wonen en vindt haar moeder de psychische zorg die ze nodig heeft. En via onze contactpersoon en school vindt Annemiek leuk vrijwilligerswerk in een verzorgingstehuis. Dat verloopt niet vlekkeloos, maar Annemiek ontdekt wél wat ze wil. Ze geeft haar status als vrijwilliger op en kiest voor een opleiding in de zorg.

Top